Rury stalowe – rohre

Stale nierdzewne (kwasoodporne) oraz żaroodporne super duplex należą do jednej grupy stali odpornych na korozję, gdzie dominującym pierwiastkiem stopowym jest chrom, nikiel i molibden oraz w przypadku stali żaroodpornych, żarowytrzymałych niewielkie dodatki krzemu i aluminium oraz ceru.

Pod względem klasyfikacji gatunków, które mogą być oznaczane za pomocą numerów i znaków stali, numery gatunków nierdzewnych mieszczą się w zakresie 1.40.. – 1.45.. (np. jedne z najpopularniejszych gatunków stali nierdzewnej austenitycznej 1.4404). Dla stali żaroodpornych i żarowytrzymałych nahtlose rohre przyjęto numery w zakresie 1.47..-1.48.. (np. 1.4828).

Stale nierdzewne stosuje się do temperatury 500°C, gdzie zastosowanie wymaga wysokiej odporności na korozję. Stale żaroodporne stosuje się w temperaturze powyżej 500°C, gdzie materiał jest narażony na utlenianie oraz oczekuje się wysokiej odporności korozyjnej na środowisko eksploatacji. Stale żarowytrzymałe nichtrostende są także stosowane w środowiskach agresywnych korozyjnie w podwyższonej temperaturze dla zastosowań, od których wymaga się ponadto niezmiennych w czasie własności mechanicznych.

Generalna różnica między stalami nierdzewnymi a żaroodpornymi kohle polega na ich przeznaczeniu, tj. warunkach eksploatacyjnych, w których będą eksploatowane. Dla stali nierdzewnych główną cechą eksploatacyjną jest odporność korozyjna. Są one stosowane w temperaturze pokojowej, (ale także w temperaturach kriogenicznych do temperatury ok. 500°C). W takich warunkach ich głównym zadaniem jest wysoka odporność korozyjna, a inne własności materiału, np. własności mechaniczne mają mniejsze znaczenie. Stale nierdzewne kiedyś dzielono na nierdzewne i kwasoodporne, obecnie mianem nierdzewne rozumie się wszystkie, które jako główną cechę eksploatacyjną wykazują odporność korozyjną i nie są stalami żaroodpornymi, żarowytrzymałymi.

Dla stali żaroodpornych najważniejszą cechą jest wysoka odporność korozyjna w temperaturze powyżej 500°C związana z odpornością na utlenianie w wysokiej temperaturze, czyli przeciwdziałaniem powstawania warstwy zgorzeliny na powierzchni materiału i tworzeniu zgorzeliny, która będzie trwale przylegać do powierzchni chroniąc materiał przed dalszym utlenianiem. Z kolei, od stali żarowytrzymałych super duplex oczekuje się wysokich własności mechanicznych w temperaturze powyżej 500°C, co jest związane z odpornością materiału na pełzanie, czyli powolne odkształcenie pod wpływem naprężeń niższych od granicy plastyczności materiału.

Tags:

Comments are closed.