Wytrzymałość stali na zmienne warunki.

Dopuszczalne ciśnienie pracy rur dla obciążenia dynamicznego obliczamy z zależności wg DIN 2413 część III: P=20*K*s*c(bar) / S*(da+s*c). Gdzie K- wytrzymałość zmęczeniowa, c – dodatek korekcyjny 10% grubości ścianki, S=1, 5 -współczynnik bezpieczeństwa, d_a – średnica wewnętrzna w mm, s- grubość ścianki w mm.

Stal nierdzewna (hollow bars) ulega przebarwieniu powierzchni w temperaturze powyżej ok. 250°C i z upływem czasu jej przebarwienie będzie się zwiększać, choć czas oddziaływania temperatury ma mniejsze znaczenie w porównaniu do temperatury nagrzania. Nagrzewanie do wyższej temperatury będzie szybciej sprawiać widoczne przebarwienia niż długie wygrzewanie w niższej temperaturze.

Rury ze stali niestopowych z określonymi własnościami w temperaturze pokojowej, stalowe ze szwem do zastosowań ciśnieniowych opisano w normie PN-EN 10217, a bez szwu w normie PN-EN 10216-5. Z kolei w normie PN-EN 10296-1 opisano rury ze stali niestopowych i stopowych ze szwem o przekroju okrągłym do zastosowań mechanicznych i ogólnotechnicznych. W normie PN-EN 10312 z kolei przedstawiono rury ze szwem ze stali odpornej na korozję (kyselinovzdorné trubky) do transportu wody i innych płynów wodnych, a w PN-EN 10297-2 rury ze stali odpornych na korozję, okrągłe bez szwu dla zastosowań mechanicznych i ogólnotechnicznych.

Dostawcy przewodów rurowych przeważnie publikują zestawienia dopuszczalnych ciśnień dla rur w konkretnych gatunkach stali w zależności od grubości ścianki, średnicy i charakteru obciążenia. Takie tablice mają charakter uproszczony i każdy powinien je wykonać samodzielnie dla swoich warunków eksploatacji stali węglowej i wysokostopowej (super duplex).

Dopuszczalne ciśnienie pracy rur jest zależne od średnicy i grubości ścianki rury, materiału oraz przyjętych założeń projektowych. Ciśnienie pracy można wyznaczyć zgodnie z zasadami opisanymi w normie DIN 2413, gdzie rozróżnia się pracę z przeważającym obciążeniem statycznym lub dynamicznym. W zależności od obciążenia ciśnienie pracy wyznacza się dla obciążenia statycznego wg DIN 2413 część I z zależności: P=20*K*s*c(bar) / S*da. Gdzie K- wytrzymałość zmęczeniowa (np. 235MPa dla stali nierdzewnej 1.4571), c – dodatek korekcyjny 10% grubości ścianki, S=1, 5 – współczynnik bezpieczeństwa, da – średnica wewnętrzna w mm, s- grubość ścianki w mm.

Tags:

Comments are closed.